Nach inoffiziellen Angaben arbeiten 10-20% aller berufstätigen Bewohnerinnen der Landkreise Zgorzelec, Bolesławiec, Lubań und Lwówek regelmäßig als Altenpflegerinnen in Deutschland.
Polinnen arbeiten fast ausschließlich in den westlichen Bundesländern und in Berlin. Die Ursache liegt auf der Hand. Die Renten der ehemaligen DDR-Bürger sind niedriger im Vergleich zum Westen der Bundesrepublik. Noch vor einigen Jahren war diese Arbeit nicht besonders beliebt und die Altenpflegerinnen sprachen nur ungern über die Besonderheiten dieser überaus anstrengenden Tätigkeit. Doch das hat sich geändert. Deutsche Familien suchen vor allem Polinnen, die gut Deutsch sprechen und Berufserfahrungen vorweisen können, auch wenn weniger anspruchsvolle Litauerinnen, Slowakinnen und nach der letzten EU-Erweiterung auch Bulgarinnen und Rumäninnen zur Verfügung stünden. Polnischen Altenpflegerinnen sind sehr beliebt.
Frau Krystyna kommt aus Zgorzelec und ist seit fast 9 Jahren als Altenpflegerin in Deutschland tätig. Als sie anfing war es sehr schwer – gibt sie zu. Sie hat die Trennung von ihrer Familie sehr schwer ertragen. Doch für Frauen in ihrem Alter gab es in Polen keine Arbeit und der Verdienst war auch gut. Vor einigen Jahren konnte eine Altenpflegerin 1000 – 1500 Euro im Monat verdienen. Nach den damaligen Wechselkursen waren das ca. 5 – 7 Tausend PLN. Dafür musste die Frau 24 Stunden lang zur Verfügung stehen und musste neben den typischen Pflegetätigkeiten zum Beispiel auch Gartenarbeit leisten, Wäsche waschen, bügeln, kochen oder einkaufen. Durch die gegenwärtige Krise der europäischen Währung und den stetigen Preisanstieg in Polen wird diese Beschäftigung immer unrentabler. Doch Frau Krystyna ist optimistisch – vielleicht weil sie jetzt die Arbeits- und Lohnbedingungen bestimmen kann und eine rege Nachfrage besteht. Ihre Familie vermisst sie immer noch und hat manchmal Zweifel, doch sie gibt nicht auf.
Nieoficjalne dane mówią o 10, a nawet 20 procentach aktywnych zawodowo mieszkanek powiatów: zgorzeleckiego, bolesławieckiego, lubańskiego i lwóweckiego, które regularnie wyjeżdżają do opieki nad staruszkami i starcami w Niemczech.
Polki wyjeżdżają do zachodnich landów i niemal w ogóle nie jadą na tereny byłej NRD, z wyłączeniem Berlina gdzie polskich opiekunek jest sporo. Dlaczego? Otóż emerytury obywateli byłej NRD są niewspółmiernie niskie w stosunku do ich rówieśników na zachodzie kraju. Kilka lat temu ten rodzaj zajęcia zarobkowego za granicą nie był zbyt popularny, a kobiety- opiekunki niechętnie opowiadały o specyfice tej niezwykle ciężkiej pracy. Dzisiaj jest inaczej. Niemieckie rodziny szukają przede wszystkim Polek , które dobrze mówią po niemiecku, z referencjami i doświadczeniem, mimo że mają do wyboru mniej wymagające Litwinki czy Słowaczki, a po ostatnim rozszerzeniu Wspólnoty Bułgarki i Rumunki. Polska opiekunka jest w cenie.
Pani Krystyna, mieszkanka Zgorzelca, trudni się opieką u naszych zachodnich sąsiadów od niemal 9 lat. Kiedy zaczynała, jak sama mówi - było bardzo ciężko. Bardzo źle znosiłam rozłąki z rodziną. Motywował ją jednak brak pracy dla kobiet w jej wieku, no i pieniądze które mogła zarobić. Kilka lat temu gaże opiekunek wynosiły 1000 – 1500 euro miesięcznie. Czyli wg. ówczesnego kursu ok. 5 – 7 tyś zł. Przy czym należy zaznaczyć, że kobieta była dyspozycyjna przez 24 godziny na dobę, a oprócz typowych prac opiekuńczych zajmowała się np. ogrodem, praniem, prasowaniem gotowaniem, zakupami itd. Jednak obecny kurs europejskiej waluty i ciągły wzrost cen w kraju powoduje, że ten rodzaj zatrudnienia staje się coraz mniej opłacalny. Ale pani Krystyna jest optymistką, może dlatego że teraz to ona dyktuje warunki pracy i wynagrodzenia, a Niemcy chętnie ją zatrudniają. Dalej tęskni za rodziną i miewa chwile słabości, jednak się nie poddaje
.
